همانطور كه ملاحظه ميشود در دورهاي كه از سال 1990 شروع و تا 2050 ادامه دارد نانوتكنولوژي به عنوان يك عامل تعيينكننده در همه تحقيقات اعم از صنعتي و غيرصنعتي ايفاي نقش ميكند.
در تعريف نانوتكنولوژي ميتوان گفت زمينهاي است كه در آن دانشمندان سعي در دستكاري مواد در سطح فرامولكولي (Supera molecular) دارند كه اين فرايند منجر به ساخت مواد كاملاً جديد با خواص و عملكرد كاملاً جديد خواهد شد. نظير موادي كه در عين سبكي، فوقالعاده محكم، مقاوم و هوشمند هستند.
البته ميتوان گفت كه در اين تكنولوژي جديد، علم شيمي هم نقش ايفا ميكند. در واقع شيمي و مواد شيميايي در تعامل با علوم مولكولي هستند و به عبارتي ديگر شيمي در سطح نانوشيمي در اين تكنولوژي جديد ايفاي نقش ميكند.
البته نانوتكنولوژي به دو صورت در زمينه تحقيقات شيميايي در آينده تأثيرگذار است: يكي سودآور كردن فرايندهاي شيميايي و ديگري نوآوري در صنايع شيميايي.
آينده صنايع پليمري و مواد پليمري
يكي از روندهاي مؤثر بر صنايع پليمري آن است كه شركتها از كسب و كار (Business) مواد به سوي كسب و كار علوم زندگي((Life sciences در حال سوق يافتن هستند.روند ديگر حركت به سمت توليد قطعات و محصولات پليمري به طور انبوه است؛ در واقع صرف مواد پليمري توليد نميشوند بلكه محصولات پليمري به صورت قطعات ساخته شده ارائه ميشوند. در اين ميان توليد پليمرهاي با كارايي بالا (High performance) و پليمرهاي عاملدار (Functional) كه نقش تعيينكنندهاي در صنايع شيميايي دارند،
همچنان مورد توجه زياد شركتها هستند ولي روندي كه در مورد اين دسته از پليمرها مشاهده میشود نيز آن است كه توسعه آنها توسط صنايعي كه اين مواد را به كار خواهند گرفت نظير صنايع الكترونيك، صنايع پزشكي و غيره صورت ميپذيرد.
بنابراين در جمعبندي مطالب بالا ميتوان گفت كه در آينده سود حاصل از كسب و كار پليمرها، از قطعات ساخته شده از آنها حاصل ميشود و نه لزوماً از خود مواد پليمري.
ادامه مطلب را ببینید
